keşke daha önce tanısaydım seni.ne seni kalbimden söküp atabiliyorum
ne de seni tanımamazlıktan gelemiorum.hayatından bir çırpıda çıkmak
istiyorum ama ne yazık ki çıkamıyorum.çünkü 90 dakika hala
bitmedi.yedek kulübesinde yarime girecek yedek oyuncu yok.sakat
ayağımla hala sahadayım ve bu oyunu bitirmem lazım.yenildiğimi bilmeme
rağmen 10-0 lık bir fark yememe rağmen diğer ayağımla direneceğim
gelen şutlara.bu halımle bırak zaferı gol atabiliceğimi sanmıyorum.ama
en azından farkın açılmasına izin vermeyeceğim bu hayat maçında.maç
sonunda gelip beni tebrik edersin teselli verirsin.ama teknik adam
gene bana bağıracak çağıracak.geçmişim yani.gene bana bir düzine dayak
atacak.bu sakat halımle.ha bu arada maç bitene kadar diğer ayağım iki
kolumda sakat kalacak.kalbim ise bir esir olarak sende kalacak.ben
ayağıma koluma yanmıyorum.mazlum kalbıme ağlıyorum.hadı ayagıma koluma
destek cıkacak birisini bulurum.ya kalbım aç susuz ne yapacak o
karanlık zındanda.ah kalbim ne mekan secmissin kendine.ne uslanmaz
arlanmaz adamsın.aklın başına gelmedi mi? niye kaçmıyorsun ki
ordan.kaç defa getirdim sana parmaklıkları kes cık o lanet olasıca
yerden.o yer sana mezar olacak farkında değil misin.ben bunları
yazarken kalbım bır mektup yazdı hapisten.birkaç kıtaptan
olusuyordu.sonu oyle bıtıyordu.ben yerımden memnunum.sende
gel.öleceksek  beraberölelim.tamam kalbim geliyorum.sen muhafızı
oyala.ya gelip seni alırım yada zincirlerini paylaşırım.o muhafızıngözleri çok güzel be kalbim .dikkat et çok kötü
bakıyor.yakalanmıyalım.ey muhafız anla beni ister çocuk de ister deliii
ister aşık ama unutma ben hem aşığımm hem çocuğum  hemde delii.çünkü hala
seviyorummm.